بازدید پوتین از ایران و قرار گرفتن در سمت راست رییس جمهور ایران موضوعی نیست که دلیلی همچون اجلاس خزر بهانه سیاسی مناسبی برای دولتمردان روسیه و همتایان غربی آنها باشد.
دیدار وزیر خارجه و دفاع آمریکا از روسیه و سفر پوتین به فرانسه و آلمان درست قبل از سفر به تهران و در پی آن اعلام "پیشنهاد جدید روسیه" در زمینه مسائل هسته ای ایران که مستقیما به رهبری ایران اعلام شد و به گفته لاریجانی "حاوی مطالب مهمی" نیزبوده است ، مطمئنا دلیل اصلی سفر پوتین به تهران است.
پوتین سیاستمدار زیرکی است ، او علاوه بر اینکه توانست مساله رژیم حقوقی دریای خزر را به اجلاس آینده موکول نماید که مزیت میزبانی ایران در آن وجود نداشته باشد ؛ دست ایران را برای جمع بندی نهایی بیانیه اجلاس باز گذاشت به طوریکه در ظاهر این بیانیه پیروزی بزرگی برای ایران میتواند به حساب آید اما سکوت عجیب رسانه های اصولگرا در این زمینه بسیار درخور توجه است . کسانی که موضوع "دانشگاه کلمبیا" را آنچنان در شیپور میدمیدند بسیار ساده از کنار این بیانیه گذر کردند.
در صحنه سیاست بین الملل مطمئنا صدور چنین بیانیه ای با حضور رییس جمهور یکی از صاحبان حق وتو آن هم در تهران بسیار با ارزش تر از حضور  وسخنرانی جنجالی احمدی نژاد در کلمبیاست.
این سکوت غریب نشان از اهمیت پیام وپیشنهاد جدید روسیه دارد که سران رده بالای حکومتی را چنان به خود مشغول داشته که از تشویق و ترغیب پیاده نظام رسانه ای خود جهت قهرمان سازی مجدد از احمدی نژاد دست کشیده اند.
امید است هر آنچه در پیش اتفاق خواهد افتاد با تدبیر حکومتیان همراه بوده و حداقل شری از آن به مردم نرسد .